Masivayı terk et, dön pîrin özüne,
Kulak ver arifin hikmet sözüne.
Nazar eyle canın canan yüzüne,
Canlar cananın kalbinde demlenir.
Çile tezgahında erir de varlık,
Gönül genişlerse neyler ki darlık?
Nefsine galip gel, eyleme harlık,
Canlar cananın kalbinde demlenir.
Kibir kulesinden aşağı bakma,
Bir katre su için dünyayı yakma.
Ömür bir nefestir, boşa akıtma,
Canlar cananın kalbinde demlenir.
Ham idik, piştik de elhamdülillah,
Gönül Beytullah’tır, bilesin eyvallah.
Sohbet-i cananla zikr-i illallah,
Canlar cananın kalbinde demlenir.
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 09:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Can, kendi varlığından geçip Canan'ın aşkında erimedikçe kemale eremez. Çay ateşte piştiği gibi, insan da bu ilahi aşkın potasında demlenerek olgunlaşır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!