Deli Rüzgar Şiiri - Kasım Kobakçı

Deli rüzgâr eserken tepelerde,
Boş verelim şuna da!
Gelelim buraya da,
Dağıtalım renkleri de.
Da da da.
Yıkalım bu desenleri de.
*
Dadacılık, mantığa karşı bir akım olsa da.
Dadacı olup da, düşünceden uzak kalmayalım, hayda.
Hep, saçma fikirler ve gösteriş olsa da.
Kim yavaşlatabilir, bu çılgın akımı da?
*
Hisler anlamsız olsa da,
Anlatılamaz bu kaotik şehirde.
Dadacılık tuhaf bir akım olsa da.
Kaosa teslim oldu bu nesil de.
*
Kavgalar anlamsız olsa da,
Huzur da gelmez belki sonunda!
Gelmez dinginlik de,
Tüm diyarı, yakıp kavursa da.
Da da da.
Yankılar kalır geriye de.
*
Yaşamlar geçici olsa da,
Yokmuş gibi kainat da!
Gülelim ona da,
Yok olana dek savurgan da.
Da da da.
Her şeyin sonu gelsin evrende.
*
Da da da.
Ne kaldı ki geriye de.
Her şeyin sahteliği de,
Yaşatır bizi de.
*
Geniş görünüm de da,
Küçük ayrıntılarda.
Görmeyelim bu diyarı da,
Yok sayalım bunu da.
Da da da.
Hiçbir şey yokmuş gibi olsa da.
*
Hiçbir şey kalmadı ki sonunda,
Ne mana, ne de gerçeklik geride.
Sadece bir hiçlik, tüm evrende,
Boş bir kabukta.
Da da da.
Dağılıyor her şey sonunda.
*
Yok sayılan bu diyarda,
Kaybolan bu bilinçte.
Sadece bu yankıda,
Kalan bu hatırada.