Değişmeyen Hüküm Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bazen düşünüyorum da, özlediğimi
Söylediğim o zamanlarda
Belki de özlediğim sen değildin.
İnsanın içinde bir yer var
Çocukluğundan kalan,
Kirlenmemiş, hesap bilmeyen bir yer.

İşte ben onu özlüyorum aslında
Sen bana onu hatırlatıyordun.
Bu yüzden her adını duyduğumda
İçimden geçmişe bir kapı açılır.
Yıllardır açılmayan paslanmış bir kapı...

Şimdi anlıyorum o kapıdan sana
Ulaşamamanın acısı değil,
Beni tüketen asıl acı;
Sana layık olamamanın düşüncesi.

İşte bu yüzden, adını her anışımda
Bir mahşer kurulur içimde
Ve her defasında aynı hüküm
İnsan,
En ağır sürgünü kendi ruhunda yaşarmış.