Dedi - Diyemedim Şiiri - Akın Kalkan

Dedi; bahçemizde, güller açılmış,
Yanağın o gülden, al diyemedim.
Dedi; dört bir yana, koku saçılmış,
Zülfünü rüzgâra, sal diyemedim.

Dedi; telli turna, yuvadan uçar,
Dedi; nazlı ceylan, dağlara kaçar,
Dedi; taze fidan, yaprağın açar,
Boyun fidan gibi, dal diyemedim.

Dedi; ulu dağda, pınarlar çağlar,
Dedi; garip yolcu, sılaya ağlar,
Dedi; arı kondu, şenlendi bağlar,
Dudağın petekten, bal diyemedim.

Dedi; akşam oldu, güneş batıyor,
Dedi; dertli bülbül, garip ötüyor,
Dedi; göğsün daralır, kalbin atıyor,
Aşkından perişan, hal diyemedim.

Dedi; deli poyraz, bağrıma vurdu,
Dedi; akan sular, göllerde durdu,
Dedi; kara kışlar, çadırı kurdu,
Sevdam omuzuna, şal diyemedim.

Dedi; durgunlaştın, yüzün hiç gülmez,
Dedi; senin derdin, kimseler bilmez,
Dedi; sorsam bile, diline gelmez,
Cemalin görünce, lal diyemedim.

Dedi; zalim yıllar, ömrümü biçer,
Dedi; garip Akın, kendinden geçer,
Dedi; kara bahtım, hasreti seçer
Benimle bir ömür, kal diyemedim.