Dayanakları Olan Sevgiydi Bende Kalan

Sisle açılan bir sabah bu
çimenin dili ışıldıyor
kollarımı açıyorum
rüzgâr
beni senin yerine koyuyor

Dağın nabzı içten atıyor
yamaçta evler
birbirine bakmadan
durmayı öğrenmiş
biz de öyle

Çatılar
yağmurdan kalma bir şeyi saklıyor
her pencere
dışarıyı değil
içeride kalan seni kolluyor

Toprağın dizinde
kırmızı bir sessizlik
çocukluğumuz
masal
ve incinme
aynı suskunlukta

Bir mantar
yeraltında seni konuşuyor
sesi yok
ben
oradan
tutunuyorum sana

Sevgi
yüksek sesle durmaz
görünmez yerlerden taşır
dünyayı
ve bizi

Biz
aynı nefesi alıyoruz
sen
ev
toprak
ben

Hepsi
aynı yerden çoğalıyor
aynı yere dönüyor
ama
sen

bende kalıyorsun