Damarım sen Şiiri - Zafer Bozkurt 2

*Damarım Sen*

İçimde bir damar var, adı sensin,
Kesilse kanar, kanasa dinmez.
Dokunsan sızlar, dokunmasan çürür,
Ne susmaya gelir ne bağırmaya.

Uzun uzun geceler var içimde,
Sabaha varmaz, dertle dolu.
Bir sigara yakarım, dumanına adını yazarım,
Çekerim içime, ciğerim yanar, yine de çekerim.
Damar işi bu, akıl kârı değil.

Rakının dibinde seni ararım,
Her yudumda biraz daha batarım.
Masanın öbür ucu boş, sandalye soğuk,
Karşımda hayalin, o da dargın.
Kadeh kaldırırım şerefine,
Şerefine değil, şerefsizliğine belki.
Yine de içerim, adın geçtikçe içerim.

Damar işte, mantık sussa da o susmaz.
"Unut" derler, unutsan adam değilsin.
"Vazgeç" derler, vazgeçsen yaşamamışsın.
Ben vazgeçmedim, vazgeçemedim,
İnadına sevdim, inadına yandım.

Bir türkü çalınır radyoda gece yarısı,
Tam da bizim türkü, tam da bizim yara.
Boğazıma düğümlenir lokma gibi,
Yutkunam, ağlayamam, erkeklikten.
Ama içimde bir şey kopar, ses etmez,
Damar dediğin böyle kopar işte, sessiz.

Analar ağlarmış evlat gidince,
Ben anayım, ben evlat, ben mezar.
Gidişinle gömdüm içime birini,
Hâlâ başında ağıt yakarım.
Taşına adını yazamadım,
Yazsam "kalleş" yazardım, "sevda" yazardım,
İkisi de yakışırdı sana.

Damar şiiri bu, süslü değil,
Küfretmekli, ağlamaklı, yanık.
Sevdim ulan, adam gibi sevdim,
Karşılık beklemeden, hesap etmeden.
Sen gittin, ben kaldım,
Kala kala bir ben kaldım, bir de bu dert.

Şimdi geceler uzun, sabahlar haram,
Uykular kaçak, rüyalar yasak.
Gel desen gelirim, koşarak gelirim,
Ama demezsin, demeyeceksin.
Ben de bilirim, bile bile beklerim.
Damar işi bu, umut kesilmez.

İçerim, yazarım, ağlarım bazen,
Ertesi gün inkâr ederim hepsini.
"Yok öyle biri" derim, "geçti bitti."
Gece olunca yine masaya otururum,
Yine kadeh, yine türkü, yine sen.
Damar kurumamış, hâlâ atar.

Uzun lafın kısası canım,
Canım dediğim, canımı alan,
Damarımı kessen kan değil sen akar,
Öyle bir işlemişsin içime.
Sökülmez, atılmaz, unutulmaz.
Ölürsem benimle gömülürsün,
O kadar derinde, o kadar bende.

Bu da böyle bir damar şiiri işte,
Yanık, yaralı, delikanlı.
Okuyan ağlar, yazan kanar,
Yaşayan ölür, ölür dirilir.
Adı yok bunun, tarifi yok,
Tek bildiğim: İçinde sen varsın kanım ile yazdım seni..
19.04.2026. 19:00