DAĞ ŞİİRLERİ

Theodore Kaczynski yaşamının çok erken dönemlerinde tekno-endüstriyel sisteme karşı bir tavır geliştirdi. 1962 yılında Harvard'daki son yılında sistemin hayal perdesinin gözlerinden kalktığını ifade edip bu dönemde kendini oldukça yalnız hissettiğini ekliyor. '60'larda teknolojiye karşı bir takım eleştiriler vardı, ama bildiğim kadarıyla teknolojik sisteme karşı olan pek insan yoktu. 1971 veya 72'de, Montana'ya taşındıktan kısa bir süre sonra Jacques Ellul'un kitabı, Teknolojik Toplum'u okudum. Bu kitap bir köşetaşıydı. Büyük bir coşkuyla okudum ve 'bu adam benim bunca zamandır söylemeye çalıştığım şeyleri anlatıyor' diye düşündüm.'

Neden kişisel olarak teknolojiye karşı durmayı seçtiğini sorduğumda hiç vakit geçirmeden cevapladı: 'Neden olduğunu sanıyorsun? Teknoloji insanları makinenin içindeki dişlilere dönüştürüyor, özgürlüğümüzü ve irademizi alıp götürüyor' Fakat bundan daha fazlasının olduğu belliydi. Söyledikleri makineye karşı duyduğu öfkeyle birlikte, Montana kırsalındaki çok özel bir yere duyduğu derin sevgiyi de hissettiriyordu. En çok canlandığı ve coşkuyla anlattığı konu, orada kurduğu ve daha sonra sistemin saldırılarına karşı korumanın yollarını aradığı dağ yaşamıydı. 'Doğrusunu söylemek gerekirse benim politik bir doğrultum yok. Eğer birileri bulunduğum yere doğru yol açarak ve tabii bunun için ağaçları keserek, uğuldayan helikopterleri ve kar motosikletleriyle gelmeseydi hala orada kendi halimde yaşıyor olurdum ve dünyanın geri kalanı da başının çaresine bakabilirdi. Politik akımlara katılmamın nedeni buna zorla itilmiş olmamdır, doğrusu böyle bir şeye meyilim yoktu.'

1971'de, 29 yaşındaki Kaczynski Berkeley'deki matematik öğretmenliğinden ayrılıp, Lincoln, Montana yakınlarındaki kendi inşa ettiği barakaya taşındı. İlk on yıl boyunca doğa içinde kendi kendine yeterek yaşamasını sağlayacak ilkel beceriler üzerine yoğunlaştığını ve çocukluğundan beri içinde bunları yapmak için bir dürtü bulunduğunu söylüyor. 'Tartışmasız olarak teknolojik sistemin dışına çıkmamın başlıca nedeni, başka yaşama biçimleri ve özellikle de ilkel insanlar hakkında okuduklarımdı.11 yaşımdayken Illinois, Evergreen Park'taki yerel kütüphaneye gidip geldiğimi anımsıyorum. Burada Smithsonian Enstitüsünün bilimin çeşitli dallarına ait kitap serileri vardı. Diğer şeylerin yanında, tarihöncesi insan üzerine bir kitapta antropoloji hakkında bir şeyler okudum ve okuduklarımdan inanılmaz derecede etkilendim. Neandertal insan ve diğerleri hakkında birkaç kitap okuduktan sonra daha fazlasını okumak için dayanılmaz bir istek duydum. Ve kendime 'neden? ' diye sormaya başladığımda fark ettim ki asıl istediğim başka bir kitap daha okumak değil onlar gibi yaşamaktı.'

Montana'ya yerleşmesinin ardından Kaczynski bir öğrenci edasıyla, yenilebilen yabani bitkileri isimlendirmek, hayvanların izini sürmek ve ilkel tekniklerin benzerlerini oluşturmak gibi konularda hummalı bir çalışmaya girişiyor.'Uzun yıllar önce, hayvan davranışlarını öğrenmek için, örneğin Ernest Thompson Seton'un The Lives of Gaming Animals (Oyun Hayvanlarının Hayatları) türünden kitaplar okurdum. Fakat ağaçların arasında bir süre yaşadıktan sonra içimde herhangi bir bilimsel çözümleme okumaya dair bir nefret gelişti. Profesyonel biyologlar, doğal yaşamı, hakkında yazdıkları şeylerle kirletiyor ve paramparça ediyorlardı. Benim için, kişisel tecrübeyle vahşi yaşamdan edindiğim bilgi daha değerli ve önemli gelmeye başlamıştı.'
..

Derindi dağ seni gördüm
Ülkem,sevincim benim
Derindi dağ
Büyüdüm
..

Bir zamanlar sen benim gözümde prensestin
Yalanların batırdı aşkımın gemisini
Ben çöllerde yanarken sen hep sahilde estin
Yıktın umutlarımın dağ gibi kalesini

Başına o tacını ellerimle takmıştım
Yıkıp da bentlerimi Fırat gibi akmıştım
..

Bir dağ ki dört mevsim kar kaplı sinesinde kardelenler açan...
Bir dağ ki nemrut gibi koynunda asırları saklayan...
Bir dağın kızısın sen....
Bıkmadın mı her seferinde susmaktan...
..

Gönül gözü kör olan,bilmez çareyi bekler.
Sevda dağ dağ dikilse, iner dereyi bekler.
Şaşkınlık bela olur, anlamaz ne ettiğin,
Çare kendi olsa da, bilmez çareyi bekler.

Çankırı-22.09.2004
..

Bir tepeye varıp durdum
Dağ söyledi ben ağladım
Ne diyorsa kulak verdim
Dağ söyledi ben ağladım

Görülmeyen ardı varmış
Yarasının kurdu varmış
..

Uzadı yollarım menzil görünmez
Vuslatına mani birçok saha var
Yar ’sız sevdalarım aşka bürünmez
O dağın ardında bir dağ daha var.

Aşılsa bu dağlar biter mi dertler
Hiç aman vermiyor şu zalim fertler
..

……… Suskunluk değildi şaşkınlığıma benzer duruş ve gözlerime o ifadeyi yakıştıracak bakış arıyor, bulamıyor, şizofren kelimeleri yağdanlıkla yıkıyordum… Uzandığım; tuttuğum, açacağım her kapıya gülüşünü giydirdim, açmaktan, yüzünün ardındakilerle buluşmaktan korkuyor, o yüzden yağlayamıyordum gıcırdayan menteşeleri…



……… Ebem, delisin derdi gülümseyerek, ters yüz ederdim her şeyi çünkü, severdim ters duran şeylerin ardındakileri keşfetmeyi, buluşmayı… Güneşin battığı yamaca sırtımı verip, nedeni saklı iki duble rakı içiyorum her akşam, o anda güneşi doğuran karşı yamaçta ay ışığı yüzünü göstermeye başlıyor, hemen her gün güneş, gökyüzü, ay ışığı ile ters yüz oluyor geceden sabaha sessiz ve çılgın sevişiyorum… Sabah olunca güneş, akşam ay ışığından utanıyor ama yüzsüz utanmaz ve kusursuz hemen her gün çılgınca sevişiyoruz…


..

“Kalabalıklar içinde yalnızlığımla! ”


Ne gelen var ne de giden
Sanmayın ki şaşıyorum!
Uzaktan çok akıl veren
Dağ başında yaşıyorum!
..

Çevresinin en büyük yükseltisiydi, ayaklarının dibinde ovalar, başı bulutlardaydı. Ardında ne saklanmışlıkları barındırdı, mevsimlere inat ne yeşillere umut verdi, tenhalıklarında ne gizler sakladı.
Güçtü… Kimileri ona yaslandı, kimileri onda birikti, doldu, aktı, onun yamaçlarında barınıp, onda doyup, ondan iniyorum diyerek hükmetti.
Zordu… Geçit vermedi sevdalara, o izin vermedikçe geçilemedi.
Birçok kişide karmaşık duygular uyandırdı. Ona ulaşmak isteyenlere görüntüsünün azameti, hoyratlığı ile ürküntü, aşılmazlığıyla yılgınlık verdi. Buna rağmen, kendine has özel değerleriyle, karşı gücü içinde barındırmayı da bildi. Onun tarafından kabullenilmek güç, zorlu ve acımasız olmasına rağmen, karşı konulmaz çekiciliği hep çekti.
Yüksekliğine imrenildi, gizleri merak edildi, cazibesi kıskanıldı, yumuşak bir şeyler söylenmesi beklendiğinde kükredi, kükremesinden korkuldu, irkildi, anlaşılmazdı, çelişkileri çözülemedi.
Ay onu karartamadı, güneş eritemedi, yıldızlar onu kendilerine sevdalı sandılar. Yere sevdalıydı, yerden koparılmıştı, paramparça edilerek, sevdasının acısı yüreğinde hep acıdı. 0, kavrukluğunu serin yamaçlarda sustururken hep uzaklara baktı.
Yalnızdı, sesini başındaki dumanlarda sustu…
..

Kırk yıllık emeği verip sellere.
Çekip gidesim var bir dağ başına.
Yaşanan cefayı sarıp yellere,
Çekip gidesim var bir dağ başına.

Kopup insanlıktan duygusuz hissiz,
Kurt ile kuş ile kalaydım sessiz.
..

YAR NEREDESİN
Çığlığım turnayı gökte susturdu,
Feryadım dağ deldi, yar neredesin?
Hasetliğin bana, al kan kusturdu,
Feryadım dağ deldi, can neredesin?
..

“Yar” ne ki
Derin bir uçurum
İki dağ arasında
“Dağ” ne ki
Yar’ın iki yamacında
Yalçın bir kaya
Dağlanmışım
..

Kız saçların darmadağın dağılmış.. Her buklesi tel, tel omuzu sarmış, Bilmem kimler sana gönlünü vermiş. Dağ iniler taş iniler sev diyor… Öldürüyor ben senin özlemin, Alamazsam seni çeker giderim Ela gözlerine mecnun olurum. Dağ iniler taş iniler sev diyor… Ay yüzüne vursun yıldız başına Duydum gelmişin yirmi yaşına, Beyaz duvaklarla girsen düşüme Dağ iniler taş iniler sev diyor.. Aşıklar diyarı Sivas’ tan geçtim Karaca oğlan diyarından su içtim. Zihni Celali’ye gönlümü açtım. Dağ iniler taş iniler sev diyor…. Fethi söyler sevdalandım yüzüne Al yanağın, cilvene,tatlı sözüne Anlatırım seni kırık sazıma, Dağ iniler taş iniler sev diyor… Fethi Taşkın 1983 İstanbul
..

Edepli İnsan ol ki Sen göçersen Edep kalır
İnsan ol ki Nesline bir Dağ gibi Şan kalır
Sen göçersen Dağ gibi Çınar gibi Adın kalır
Edep kalır Şan kalır Adın kalır Tohum kalır


..

Dağ ol, canım dostum dağ ol
Dağ ol, sığınayım sana
Dağ gibi sağlam ol, sağ ol
Sağ ol, sığınayım sana

Kekik koksun kenarların
Ceylan gezsin pınarların
..

Hira'da Yaşadım dağ sevinç

Hira'da yaşadım dağ sevinç
Sevinç süt gibi besler gönlüm seni...

Hira'da yaşadım dağ sevinç
Hira'da yaşanır dağ sevinç
..

Dağ başında ki eşkiya, şiiri ne bilir,
Onlar ancak anladığı dille yola gelir,
Analar ağıtlar yakıyor elbet biri gelir,
Dağ başında ki eşkiya, şiiri ne bilir,
Onlar ancak anladığı dille yola gelir.

Parayla satılan hainler ve dönekler,
..

Bir dağ gibidir hayat
Sonu görünmeyen,bulutların arasında
Bir dağ gibidir.
İnsan sanarki;
Bu dağ bitmez,bu zirve ulaşılmaz.
Bir gün; Birde bakarki
Ulaşılmaz sandığı,
..

Adını gönlüme mihman eyledim,
Karlı dağ ardında bahar müjdesi.
Fırtına kuşuna şifre söyledim,
Karlı dağ ardında bahar müjdesi.

Her sabah her akşam gözlenen oldun,
Zemheri içinde gizlenen oldun,
..