Dağ Bizi Özlemiş Şiiri - Nuri Ulufer

Çıkıp zirvesinden seyir eyledik,
Dağ bizi özlemiş, bizde dağları.
Yürek coşa geldi, Türkü söyledik
Dağ bizi özlemiş, bizde dağları.

Nihayet kavuştuk birbirimize,
Çoban maşrapayla çay verdi bize
Kurt kuş ortak oldu sevincimize
Dağ bizi özlemiş, bizde dağları.

Oturup konuştuk inceden ince,
Kartallar ötüştü bizi görünce
Hoş geldiz diyordu kendi dilince.
Dağ bizi özlemiş bizde dağları.

Mor koyun meledi, tay cirit attı.
Dereler su verdi, dağ gül uzattı
Kekiğin kokusu cana can kattı.
Dağ bizi özlemiş, bizde dağlar

Öpüp de kokladık her çiçeğini,
Dostlara yolladık kır çiçeğini
Bağrımıza bastık yar çiçeğini
Dağ bizi özlemiş bizde dağları.

Anılarla süslü, toprağı taşı,
Oturup yad ettik yaren yoldaşı
Topuğuma indi gözümün yaşı
Dağ biz özlemiş, bizde dağları.

Gelince dağlardan ayrılık vaktı,
Çoban kavalıyla bir ağıt yaktı
Can Nuri gönlünü orda bıraktı.
Dağ bizi özlemiş, bizde dağları.