Bir rakam düşer hesaba, adı "gelir" olur,
Kağıt üstünde karnın tok, hayatın gürül gürül.
Kimse sormaz; bu ekmek neden asılı kalır?
Sistem sağır, dünya kör, yollar bükül bükül.
"Emekli" demişler adına, dinlen artık derler,
Oysa her ayın başı, yeni bir yangın yeri.
Ekmek aslanın ağzında değil, çok uzaklarda,
Uzanmak istersin, tutmaz dizlerin feri.
Dudakta bir uyuşma, kalpte ince bir sızı,
Sessizce yutkunursun, kimseler duymaz nazı.
Gurbet sadece yol değil, evde biten aştır,
Yalnızlık en ağır yük, her mevsimi kıştır.
"Var" denilen yoklukla sınanmak en zoru,
İçinde sönmek bilmez çaresizliğin koru.
Ama sabret gönlüm, her geceye bir sabah,
Bunca hüzünden sonra, elbet gelir bir "eyvallah".
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 18:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!