Çok yorgun olduğu belliydi
Bir heybeyi atmış omzuna gidiyordu yıllardır
Onu her gördüğümde, hep aynı heybe
Hep aynı düşünce...
Bir ara konakladı, dağın yamacında
Çıkarıp azığından koparırken bir parça
Yaklaştım,sordum ne var bu heybede?
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
