Çünkü insan Şiiri - Muhsin Yener

Kendimiz için biriktirdiklerimiz
zamanın avucundan düşen kum gibi
tutmak istedikçe kayar,
kaldıramadığımız bir boşluk bırakır içimizde.

Bir gün gelir,
isimler silinir rüzgarın dilinde,
izler solur eski bir fotoğraf gibi,
ve biz, yaptıklarımızla birlikte
sessizce toprağa karışırız.

Ama…
birine uzattığın o küçük el,
bir kalbe değen o görünmez iyilik,
unutulmaz hayatın içinde
büyür, çoğalır, yankılanır.

Sen gitsen bile
bir gülüşte yaşar,
bir duada nefes alır,
bilmediğin yolların ucunda
ışık olur bir başkasına.

Çünkü insan
yalnızca yaşadığı kadar değil,
bir başkasına yaşattığı kadar
kalır bu dünyada.