Ağır gelir
Doyasıya yaşamak
yüreği insan olana...
Çünkü insandır
Damla damla biriken
Dört mevsim yağmurlarında
Çünkü insandır
Damla damla ölen
Zamane balçıklarında
Ağır gelir
Yaprak olup
Zamansız savrulmak
Kalbi insan kalana
Çünkü insandır
Kader girdabında çekilen
Bir akşamüstü ansızın düşen
Çünkü insandır
Savaş meydanlarında yiğitlenen
Kahramanlaşıp vahşileşen
Ağır gelir
Derin derin nefes alıp
İçin içini doldurmak
Hak ve haksızlık için
Çünkü insandır
Gecesi gündüzü olmadan didinen
Arpa boyu yol giden
Çünkü insandır
Yok nedir bilmeyip
İsraf eden
Çünkü insandır
Dakika saniye
An kovalayıp
Ölümüne yetişemeyen
Çünkü insandır
Sabah akşam menzilinde
Hiçbir adrese yetişemeyen
Çünkü insandır
Gün ortasında kaybolan
Ve kaybedip köşeye yığılan
Çünkü insandır
Bu vahşette
Akbaba olan
Ya da mevsim rüzgarlarına
Kırlangıç kanadı çırpan
Çünkü insandır
Bir akşam kızıllığında
Ansızın ölen
Ümidi sevinci özlemi
Hayalleri ve yaşama dair ne varsa
Birdenbire bitiveren
Ölümüne de yetişemeyen.
Dilaver Öztürk
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 04:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Akşamüstü şehir trafiğinden yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmeye çalışan teyzeye aniden bir sürücü çarptı ve yere yığılıp kaldı. O, zamanın içinde işlerini yetiştirmek için acele ediyordu hızlı da davranmıştı birinci araçtan kendini kurtardı ama kör noktasındaki ikinci araçtan kurtaramadı. Olay o kadar anı gelişti ki saniyeler gözümün önünde saatlerce yaşanıyor. İnsan bazen bir yerlere bir şeylere yetişeyim derken de kendine, kaderine ve ölümüne yetişemiyor. Çünkü İnsan...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!