Cuma Komşul Şiirleri - Şair Cuma Komşul

Sivri uçlu dallarda dikenlerin dokusu
İri nalan güllerin buram buram kokusu
Bülbülün ötüşünü güllerle paylaşamam
Sonu gelmez gurbetin yollarını aşamam
Meltemle saçlarını sulara salışını
Gözlerimin renginde bir ömür kalışını

Yürüyordum durmadan yağmurlu bir öğle sonu
Takıldı birdenbire gözüm geçen yıllara
Sallanıp duruyordu üstüme düşen gölge
Beni benden almıştı gizemli çizgilerle
Bir an korkuttu beni çocuksu hayal gücüm
Çevirdim yavaş yavaş korku dolu yüzümü

Yan yana akıp giden kavuşmaz iki çizgi
Biri ak biri kara bir de para ve sevgi

Vadiler rengârenktir doğa süslü bir kadın
Yarını düşünerek bu gününü yaşadın

Yaşam nedir? nedir yaşam?
Yüreğinde bir çarpıntı her akşam
Yaşam gerçek, gerçek yaşam
Yaşam bir delilik mi? Yanılsama mı?
Bir kuralsızlık mı? Yoksa tasa mı

Yıldızların çobanıyım ben şimdi
Batmakta olan güneşin son ışıkları
Kara noktalar kadar uzak ve derin
Bir çiğ tanesi gibi berrak ve serin
Mehtaplı çöl gecelerinin seherinde
Büyüleyici bakışlarına tutsak gözlerim