Cuma Komşul Şiirleri - Şair Cuma Komşul

Bütün güzellikleri kendinde saklamışsın
Semtinden geçmeyi de bana yasaklamışsın
Sen rüya melikesi sürdün bende saltanat
Gecelerimi çaldın uykularıma inat
Açmak için çiçekler senden tebessüm bekler
Saçlarında uçuşur inciden kelebekler

Yollarına hayallerim serpildi
Çölde açan pembe çiçekler gibi
İsimsiz güllerden yana sevincim
Sen olmadan bir kez daha devrildi

Sen gidince dünya bana daraldı

Bu çilekeş ömrümün derdinden avareyim
Bu tükenmez emeli gönlümden biçareyim
Şu serseri bahtıma bir gün dur diyebilsem
Ferdayı macerayı bir sürgün edebilsem

Sevda dediğin ılık bir meltem
Bazen bir esinti bazen bir çiselti
Yağmur gibi bulutlardan dökülen
Itır gibi gül gibi sümbül gibi
Dal dal açan bahar kokusu

Saçlarının gölgesi sevgiliden hatıra
Gül yanağın üstüne dökülünce menekşe
Sığdıramam sevdanı bu kadarcık satıra
Gözyaşıma akseden yüzün benzer ateşe

Saçının karanlığı dökülür dört bir yana

Alçak tavanlı evler küçük küçük odalar
Yalnızlığın acısı ruhlara çöker ansız
Kızıl atına binip güneş ufuktan batar
Geri kalan ışığı bırakarak zamansız

Sömürgenin eğlenen bakışları çok keskin
İnsanlıktır silahı savaşçının gütmez kin
Bitkisel yaşam ritmi güzellikte sezilir
Bulutların altında şahikalar ezilir
Gölgesine sığınıp sallanan palmiyeler
Köylü paltosu

Sönmeyen bir şulesin gözleri kamaştıran
Dönmeyen sevdalara ufukları aştıran
O büyülü gözlere ruhumu yanaştıran
Bir hayal denizinde sonsuza dalıp gittin

Tatlı bir zehir gibi katıldın hayatıma

Has bahçe sokağında üstü nakışlı çerge
İçi mavi kirpastan dışı bakır çalığı
Yeşil renkli çadırlar arasında tül perde
Açıversin muhazır yoldan kalabalığı

Yollarında karanfil taze açan çiçekler

Acıların koynunda hayalim Begüm Bana
Hicran kelebekleri firuze bakışında
İpliği kopan tesbih tanesi mi Yamuna
Uçuşur bir yelkenle suların akışında

Bana gönderme artık ayrılığı hediye