Cuma Komşul Şiirleri - Şair Cuma Komşul

Sürme çekme Mehlika karanlığın gözüne
Sitem etme saklanma şüphenin gölgesine
Samanyolu salınak alkımın ötesine
Gök kubbede Süreyya ağma olup silinme

İşgal etme kalbimi yıkma duygularımı

Çeşne gönlümden başka ikramlara büründün
Gönülleri toplayıp çokça şirin göründün
Gününü gün ederek hoş kokular süründün

Mevsim hazan sevgili bende gam bende hüzün
Suya düşen yaprağa aksediyor gül yüzün

Çölün kumları sergin yıllarca bekler gergin
Kardeş kardeşe kırgın bütün beşer tedirgin
Yıllar argın ve yorgun çevirdikçe çağları
Örümcek öredursun ilmik ilmik ağları
Mekke ufuklarında umut dolu bir bakış

Gözbebeğinde saklı hayatımdaki o renk
Güller kadar kırmızı nazlı gülüşüne denk
Kuşların cıvıltısı akan bir su kenarı
Sarkar odandan güneş pencerenden dışarı
Hayat sayfalarına yelken açsa da ferman
Unutmak kadar yoktur ancak bir başka derman

Bir hicran ateşiyle, perişan gönül yandı
Şehla bakışlı gözler, resimlerde ıslandı
Karmaşık duygularım, kaplarken yüreğimi
Her gün geçtiğim yollar, şimdi bana yabandı

Ya sen bana gel artık, ya da ben taşınayım

Bütün güzellikleri kendinde saklamışsın
Semtinden geçmeyi de bana yasaklamışsın
Sen rüya melikesi sürdün bende saltanat
Gecelerimi çaldın uykularıma inat
Açmak için çiçekler senden tebessüm bekler
Saçlarında uçuşur inciden kelebekler

Yollarına hayallerim serpildi
Çölde açan pembe çiçekler gibi
İsimsiz güllerden yana sevincim
Sen olmadan bir kez daha devrildi

Sen gidince dünya bana daraldı

Saçlarının gölgesi sevgiliden hatıra
Gül yanağın üstüne dökülünce menekşe
Sığdıramam sevdanı bu kadarcık satıra
Gözyaşıma akseden yüzün benzer ateşe

Saçının karanlığı dökülür dört bir yana

Alçak tavanlı evler küçük küçük odalar
Yalnızlığın acısı ruhlara çöker ansız
Kızıl atına binip güneş ufuktan batar
Geri kalan ışığı bırakarak zamansız

Sönmeyen bir şulesin gözleri kamaştıran
Dönmeyen sevdalara ufukları aştıran
O büyülü gözlere ruhumu yanaştıran
Bir hayal denizinde sonsuza dalıp gittin

Tatlı bir zehir gibi katıldın hayatıma