Çok Özledim Annem Şiiri - Caner Özkan

Özledim anne özledim, anne çocukluğumu özledim…
Dizlerim kanasa da ağlayamadığım günleri,
Senin bir bakışınla iyileştiğim zamanları,
Hiçbir derdim yokmuş gibi güldüğüm akşamları,
Çok özledim annemm, çok özledim

Özledim anne, sesini özledim…
Uyumadan önce saçımı okşayışını,
Karanlıktan korktuğumda sarılışını,
“Ben buradayım kuzumm” deyişindeki huzuru,
Çok özledim annemm...

Özledim anne, o eski evi özledim…
Sobanın başında ısındığımız kışları,
Bir tabaktan doymayı öğrendiğimiz akşamları,
Yoklukta bile eksik olmayan sevgimizi,
Çok özledim annemm çok özledim...

Özledim anne, kendimi özledim…
Kirlenmekten korkmayan o çocuğu,
Düşse de hemen ayağa kalkan yanımı,
Kalbi kırılınca bile çabuk unutan halimi,
Çok özledim annemm...

Özledim anne, özledimm zaman çok değişti…
Büyüdün dediler, Ama eksildim ben sensizdim anne...
Omuzlarıma yükler yüklediler,
Sessizce Bir Köşede İçimi Çeke Çeke
Ağlamayı Ögrendim Ama,
Ben sadece senin dizine başımı koyup ağlamayı ,
Çok özledim annemm...

Özledim anne, sana anlatamadıklarımı…
İçimde büyüyen sessiz çığlıkları,
Geceleri yastığa akıttığım o yükleri,
“İyiyim” deyip geçiştirdiğim yalanları,
Çok özledim annemm, çok özledim...

Özledim anne, o masumiyeti özledim…
İnsanları kırmaktan korktuğum günleri,
Kötülüğün ne olduğunu bilmediğim anları,
Kalbimin bu kadar yorulmadığı zamanları,
Çok özledim annemm...

Özledim anne, özledim hayat ağır geldi biraz…
İnsanlar değişti, yalan yüzler çoğaldı,
Herkes biraz uzak, herkes biraz yabancı,
Herkes biraz yalancı.
Bir tek aklımda kalan senin ana sıcaklığını,
Çok özledim annemm, çok özledimm...

Özledim anne, kayboldum sanki…
Kendi içimde yolumu bulamıyorum artık,
Ne yana dönsem biraz eksik, biraz yarım,
Sen olmadan hiçbir yer “ev” gibi değil,
Annemm, ev gibi değill...

Özledim anne, çocukluğumu özledim…
Bir günlüğüne bile geri dönebilsen,
Ben geldim yavrum desen,
Yine dizine uzansam sessizce,
Ve hiçbir şey demeden, hiç birşey olmamış gibi sadece, ama sadece saçlarımı okşasan,
O cennet kokunu içime çekebilsem,
Çok özledim anne, çok özledim “çocuk” olmayı, Çok özledim annemm, çok özledimmm...