Babam Şiiri - Caner Özkan

Gece olunca yokluğun daha ağır çöküyor baba…
Gündüz insan kendini kandırıyor biraz;
kalabalığa karışıyor, işe güce dalıyor,
ama akşam olunca evin duvarları bile
senin sesinle susuyor babamm...
💔💔💔💔💔
Sen gideli sofranın tadı bile değişti baba.
Ne Çayın demi kaldı, ne muhabbetin tadı,
Senin sandalyen boş kalınca masada,
Üstüme yıkıldı bu koskoca ev babamm...
💔💔💔💔💔
Ben büyüdüm sanıyor herkes.
Sakalım çıktı, omuzlarım genişledi diye
adam oldum zannediyorlar.
Oysa insan babasını kaybedince büyümüyor,
içinde boynu bükük bir çocuk taşıyor.
Bazen öyle yoruluyorum ki baba…
💔💔💔💔💔
Bir kere “arkandayım evlat” desen yeter diyorum.
Dünyanın yükü hafiflermiş gibi geliyor.
Meğer insanın gücü kolunda değil,
babasının hayatta oluşundaymış.
💔💔💔💔💔
Sen varken korku daha uzaktı sanki.
Kapının önünde duran bir çınar gibiydin.
Rüzgâr sert esse de
arkana saklanırdık.
Şimdi hayat, yüzüme daha sert vuruyor baba.
💔💔💔💔💔
Annem senden bahsedince gözleri doluyor.
Adını söylerken sesi titriyoyor.
Bazende içinde sen olan cümleleri,
sanki hayatı yarım kalmışcasına,
Cümlenin yarısında susup, dalıp gidiyor uzaklara.
💔💔💔💔💔
Ben belli etmiyorum ama,
evin içinde senden kalan her eşya
Kalbime bir bıçak gibi saplanıyor,
Ağlamak istiyorum kuruyan göz pınarlarım...
💔💔
Yokluğun çok ağır babam,
Yokluğun çok zor be babammm...
💔💔💔💔💔
Mezarına gelince garip oluyorum baba.
Toprağa değil de sanki sana bakıyorum.
Birazdan doğrulup “geldin mi oğlum” diyecekmişsin gibi…
İnsan ölümü duyuyor da
yokluğa alışamıyor babam.
Yokluğuna alışılmıyor...
💔💔💔💔💔
Sana söyleyemediğim ne çok şey kaldı.
Birlikte içemediğimiz çaylar,
çıkamadığımız yollar,
yarım kalan sohbetler…
Meğer en ağır yük evladın içinde kalıyormuş babamm...
💔💔💔💔💔
Şimdi biri bana, “baban nasıl biriydi?” dese
susup kalıyorum bazen.
Söylemek istediğim her cümle,
Boğazımda düğüm olup nefesimi kesiyor babam.
Ne yutkuna biliyorum, nede nefes alabiliyorum,
💔💔💔💔💔💔
Çünkü seni anlatmaya kelime yetmiyor,
Çünkü sen benim sırtımı yasladığı dağdın,
Şimdii, şimdi içimde koskoca bir boşluk kaldı.
Sen gideli ne sırtımı yaslayacağım dağım,
Nede kapının önünde çınarım kaldı babam
Evladın yarım kaldı babam,
Evladın yarım kaldı...
💔💔💔💔💔
Eğer bir yerden görüyorsan bizi,
bil ki özlemin hiç bitmiyor.
Yaş ilerliyor, yıllar geçiyor ama,
Ama bir evlat, babasının yokluğuna alışamıyor.
Ben senin yokluğuna alışamıyorum ben babam,
Yokluğuna alışamıyorum...