Çocuk Olmak… Şiiri - Emin Keven

Karşılık beklemeden güler çocuklar.
Çünkü onlar henüz öğrenmemiştir
Hesap yapmayı, rol yapmayı, saklanmayı…

Gülmek; sevgidir, neşedir, umuttur.
Bir çocuğun yüzünde açan tebessüm,
Dünyanın en güzel çiçeğidir belki de.

Büyükler çoğu zaman çocuklardan öğrenir gülmeyi.
Aslında bilirler o eski hâllerini;
Ama zaman geçtikçe,
Hayat usulca unutturur onlara
İçten gelen o masum gülüşleri.

Bir oyuncak bazen bir evden değerlidir çocuk için.
Bir şeker, koca bir dünyanın kapısını açar.
Çünkü çocuk olmak;
Değerliyi pahalı olanda değil,
Sevgiyi taşıyanda aramaktır.

Çocuk olmak, maskesiz olmaktır.
Olduğu gibi görünmek,
Göründüğü gibi sevmektir.
Hiçbir karşılık beklemeden
Bir kalbe dokunabilmektir.

Maske ve gülmek…
Yok, yok…
Böyle bir şey olmamalı.

İnsan gülerken doğal olmalı.
Biraz çocuk kalmalı.
Çünkü çocukların gülüşünde
Ne hesap vardır ne de gizli bir niyet.

Nefreti gülüşüne saklayanlar,
Gülmeyi yeniden çocuklardan öğrenmeli.

Abilerim, ablalarım!
Esirgemeyin sevdiklerinizden tebessümü.
Çünkü tebessüm gül rengindedir,
Çocuklar da…

Gül güzeldir;
Gülmek gibi,
Su gibi,
Ekmek gibi…

Ne olur!
Unutturmayın bize gülmeyi.
Ne olur,
Unutturmayın…

Hayat böyledir, gerçekleri öğrenmelisin (!)
Gülerken içindeki öfkeyi saklamalısın (!)

Hayır, hayır…
Bunları kabul edemem.

Sığınmayın böyle yalanlara.
Kandırmayın kendinizi "büyüdük" diye.
Büyümek;
Kalbi ağırlaştırmak değildir.

Bırakın da gülelim istediğimiz gibi.
Siz de gülebilirsiniz hâlâ;
Menfaat beklemeden,
Bir karşılık aramadan…

Denemeye değer,
Hiç düşünmeden.

Mutlu olmak için büyük şeyler beklemeyin.
Bazen bir balon yeter,
Bazen küçük bir oyuncak…

Çünkü mutluluk,
Büyük kapıların ardında değil;
Küçük ayrıntıların içinde saklıdır.

Bir şekere hayatını değiştirmek kolay değildir belki;
Ama bir çocuğun kalbinde
Dünyalar kadar yer kaplayabilir.

Sevgi;
Çocuk olmaktır.
Hayatı hesapsız,
İnsanı çıkarsız,
Güzelliği samimiyetle görebilmektir.

Abilerim, ablalarım!
Esirgemeyin sevdiklerinizden tebessümü.

Tebessüm gül rengindedir,
Çocuklar da…

Gül güzeldir;
Gülmek gibi,
Su gibi,
Ekmek gibi…

Ne olur!
Kaybetmeyin içimizdeki çocuğu.
Ne olur!
Unutturmayın bize gülmeyi…

Çünkü insan,
Bir gün büyür belki;
Ama içindeki çocuk ölürse,
Dünyanın bütün güzellikleri biraz eksilir.

Emin KEVEN
Türkçe Öğrt. 2007