Cinnetin Kapısında

Düşüncelerim rayından çıkmış bir tren gibi
Kim bilir, belki de cinnetin kapısındayım
Ateşin gölgesinde serinledim
Bazı sözler ağır geldi
Sevaplarımın gölgesinde terledim
Ruhum cennetle cehennem arasında gitti geldi
Oysa ben ne yargıçtım ne de hâkim
Ebedi terazide dengelendim…

Aynadan akseden görüntü kendime yabancı
Gerçek dediğin, güneşin ardına gizlenmiş sır
Dünya, zihnimin çöllerinde bir serap
Ömür, vadesi dolmuş bir saat gibi
Akrebi yelkovanı ha düştü ha düşecek
Hakikat adına ne biriktirdimse heybemde
Şimdi hepsi boğazımda düğümlenen
O zehirli ve acı bir sükût...

Başlangıcı belirsiz, sonu dipsiz bir kuyu
Masal değil, bu bir zihnin yıkımı
En nihayetinde o hiçliğe döneceksin
Gerisi, bir uçurumun kenarında titreyen
Karanlık bir siluet...

Yana yakıla gelsem de kapına
Ruhumda bin bir fırtına
Ruhum, kalbimle beynim arasında
Gitti geldi seni seçti
Gerisi tozlu bir hatıra…

Günahlarım boyumu aştı, pervasızca
Tek cüretim, o sonsuz rahmetine güvenmekti
Oysa güven, teslimiyetin sessiz diliymiş
Ben ise ömrü nisyanla yitirdim...

Ne yüzüm ne haddim var af dilemeye
Günahlarım o kadar çok ki
Çölde susuz kalmış bedevicesine
Rahmetine mecburum
Elim kolum kanadım kırık
Hükmümü bekliyorum sessiz yakarışla…

©
24 Haziran 2026
03:17