yalnızlık ve güvensizlik ile savaşan bir çocuğun kendini şiirler ile ifade etmesi
Bir şey var önümde,
Anlamakta zorlanıyorum.
Bir şeye benziyor,
Bir insan mı?
Hayvan mı?
Göremiyorum.
sabahları gece, geceleri sabah sanırdım ben
herkes benimle dalga geçerdi
Yine dümdüz oturuyorsun
Hiçbir şey yapmıyorsun
Kendi içine kapanık
Sarı ışık gibisin
İçindeki gizli cevherler
Bir tarafta kalbim,
Bir tarafta beynim,
İkisi savaş veriyor resmen,
İkisi zıtlıklar ile çalışıyor.
Her gün savaş var vücudumda,
Görüyorum seni,
O kalabalığın içinde,
Bir kenarda oturmuş,
İzliyorsun onları.
sarı ışık...
nedir bilen var mıdır
ben söyleyeyim
bir sarı ışık bir öğrencinin en iyi dostudur
çünkü o ışık
Seviyenin Ötesinde
Gidiyorsun buradan,
İsteyerek olduğunu zannetmem,
Seni öngöremezler,
Seviyene alışık değiller.
Zirvedeki Yalnızlık
Yine mi bıraktılar seni,
Yine mi üzdüler seni?
Seni kullanıyorlar,
Anla bunu, anla...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!