çift sıfır gemisi geçiyor gözlerinden.
beyaz bir takım elbiseyle geldim.
hem yeminlerimi tazelerken
yine umutlarımızı sana getirdim.
gülümsemeler paylaştım seninle,
şimdi bütün yollara ve pencerene,
savrulacak kar beyaz çiçekler.
hasretine yenildiğimi de bağışla
duvarlarında eski kilimleri ve çatlakları
bacasında tüten bir soba dumanı
ismini buğulu camlarına yazdım.
zaman bizimle, lütfen esirgeme gözlerini
bu gemi; zamanın içerisinden gelir.
son hızda geçerken bir aralıkta sendeler
kendi etrafında dönerek doğrulur yine
bir aralıkta, çocuklara da görünür.
yarın çocuklar ve haneleri mutlu
belediye işçileri de artık sevinçli
bir gün inandıracağım yetişkinleri
bütün şehirler bu gemiye alışacak.
çift sıfır gemisi sonsuza kadar var olacak.
bir ressamın tablosunda var oluyoruz.
parmak ucunda ışıklar saçılıyor.
bir kaç şair ve yazar ismini sorarken,
ilhamların, evrensel hoşgörülere karışmış
hep hoşgörüne sığındım, ben seni hep sevdim.
çift sıfır gemisi zamanı durdurur
en büyük aşıklar bu gemiyle buluşur
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 00:00:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
