Che Guevara Şiiri - Ömer Tarım

Arjantin bağından koptu bir rüzgar,
Astımla boğuşan o hırçın beden.
İçinde parlayan asil bir kor var,
Geçti insanlığın yoksul yerinden.

​Ragbi sahasında kükreyen aslan,
Yüreği yaralı cüzam elinde.
Motosiklet üstünde yollara yaslan,
Gördüğü çileler kaldı dilinde.

​Guatemala ufkunda darbe olunca,
İnancı keskinleşti, fikri netleşti.
Meksika yurdunda Castro bulunca,
Gönlü devrimlerin safına geçti.

​"Hey birader" diyen bir avaz halkı,
"Che" ismiyle sardı bütün cihanı.
Granma yatıyla gemiler kalkı,
Zulümle titretti tahtı kuranı.

​Sierra dağında çaktı bir şimşek,
Doktorluk yerini kurşuna verdi.
Sırtında çantası, kalbinde fişek,
Mazlumun önüne göğsünü gerdi.

​Comandante oldu, şanlı komutan,
Santa Clara’da o treni bastı.
Yıkıldı diktatör, kurtuldu vatan,
Özgürlük Küba’da bayraktı, astı.

​Bakanlık koltuğu, paranın başı,
Asla eğemedi o dik başını.
Tarlalarda döktü amele yaşı,
Halka feda etti her bir işini.

​Veda mektubunu yazıp gizlice,
Yollara koyuldu dünya uğruna.
Bolivya dağında puslu bir gece,
Yürüdü emperyal gücün bağrına.

​La Higuera köyü, bir okul damı,
Korkak infazcıya dikti gözünü.
Bitirdi yiğitçe dünyada gamı,
Ölümle mühürledi her bir sözünü.

​Kocapırım der ki, sönmez bu harlar,
Fırtına ömürler unutulur mu?
Yüce dağ başında erise karlar,
Yiğidin destanı hiç susulur mu?

Ömer tarım
9 haziran 2026