Bulgur Şiiri - Ömer Tarım

​Tarlayı süreriz, ekeriz düzü,
Orakla biçeriz, görürüz özü.
Patozdan geçirip ayırırız tozu,
Yıkayıp sereriz, güneşle kurur.

​Kaynatır ocakta pişer o tane,
Zeyve değirmende döner pervane.
Damda kurutup bekleriz yine,
Yeli vurdukça kepekler savrulur.

​Ambarı doldurur kışın aşıdır,
Ekmeği, bulguru, gözün yaşıdır.
Dostun sofrası gönül başıdır,
Emeğin tadı dilde durur.

​Kocapırım der ki: "Emeğim budur,
Yediğim bulgur, yorgunluğumdur.
Doğru sözüm, insana yoldur,
Çalışan insanın hakkıdır gurur."

Ömer Tarım
24 Haziran 2026