Senden önce
İçimde sevecen küçük bir çocuk vardı
Yüzünde gülücüğü eksik olmayan
Kalbinde kötülük bulunmayan
Sevgiyi har vurup harman savurmayan
Gururu uğruna oturup ağlayan
Kış olmadan kar yağdığında saçlarına
Rüzgar olmadan dalgalandığında tenin
Sis olmadan perde indiğinde bakışlarına
İyiliklerin gelecek giderken peşinden senin
Sisler arasında bir yalnız adam
Beyazlar içinde kayboluyor
Gidiyor betonlaşmış hayatın iğrençliğinde
Sağa sola savruluyor
Sesler arasında bir yalnız adam
Umutla bakmalı insan hayata,
Umut ettikleri gerçek olsun diye.
Çaresizlik bir tek ölüm söz konusu olduğunda kabul edilebilir bir olgu olmalı. Umutla bakmanın yanında gülücükler atmalı insan hayata.
Gülücük atıp gülücük bulabilsinler diye.
Aynı bir aynaya bakmak gibidir hayata bakmak.
Ters bakarsan ters görürüsün,
Vicdansız bırakıp gittin beni
Ben sensiz yaşayamam ki
Birde arayıp soruyorsun
Diyorsun nasılsın iyi misin bari?
Sen gittiğinden beri
Benden sorulur bu şehrin sokakları
Benden sorulur gecesinin karanlıkları
Kaç gece vurmuşum şu yollara
Vurup yollara yürümüşüm
Bu saçı sakalı bu yollarda büyütmüşüm
Bende hayatımın anahtarı
Kapıyı açarsam giren girer
Ben istersem giden gider
Ben istersem hayat beni seçer
Tüm ışıklar benim elimde
Başını ve sözlerini
Hiç hatırlamadığım
Sadece nakaratını mırıldandığım
Bir şarkısın sen
Senin nasıl başladığını
Hiç bilemedim ben
Duydum ki bizi terk etmişsin, sağlık olsun
Duydum ki ansızın gitmişsin varsın olsun
Duydum ki gözlerini açık unutmuşsun
Yerin yurdun hep cennet olsun
Sende yosan ben oynamıyorum
Yalnızlığın otobüsüne bindim gidiyorum
Yabancısıyım yolların, durakları bilmiyorum
Kalabalığın içinde
Kar tanesi misali eriyorum
İlk gidişim değil belki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!