Cevat Çiloğlu Şiirleri - Şair Cevat Çiloğlu

hiç atım olmadı.
sisler arasında,
dörtnala koşan,
yeleleri savrulan,
ve koştukça dalgalanan.

kulluğuma,
laf etmişsin.
kul olduğuma,
gölgesinde yürüdüğüme,
O gerçek değil demişsin.

hikâyenin iki tarafı var,
ben ve o.

hikâyenin kötü tarafı var,
ben mutsuz ve yalnız.

canlarım.
canıma can katanlarım.
ki varım,
sizinle,
sizi Yaratanla.

bir bulut düşer maviliğe.
bir bulut daha düşer.
sonra sis.
birden hüzün çöker.

sonra bulut gider.

içim çok acıyor çok.
hani nefesin buz olur ya,
soğukla ılınınca,
camda,
ve his nefeslenince,
dudak soğur ya,

kıyıdayım,
göğe bakıyorum,
ay kayıp.
yıldızlar kayıp.

sabaha da bir şey olmuş,

ilk kar tanesi düşer,
mevsime,
kışa.
ve sonbahar veda eder,
kar tanesi ile döne döne.

bir ağaç dikeceğim karanlığa.
türü ışık olacak.
ve ışık saçacak toprağa,
bizi çıkaracak aydınlığa...

çok ağaç dikeceğim,

İskeleden gördüm,
Güneşi,
Denize uzanan iskeleden.

Sabahı,
Denize kavuşur gördüm,