karanlığın ruhunda ;
liderler oyuncağı sınırlar sere serpe uzu'yordu
kokusuz topraklar kan rengi gelinciklere açıyordu bağrını
dikenli telleri ve
gölgesiz mayınlar ekilmiş tarlaları vardı
ve heryer insanlığa gurbetti
insan değilim ; arzın zarından çıkanlar burada gözleriyle oyuyor ateşi-
sönüyor mabetlerin inanç aleviyle k'özleri/
yine tecessüm etti
şahikasıyla
neo-elitizmin paslı çarkları
öğüttünüz genç ve -baba serveti kalıntısı-fakir yığınları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!