Çerkes Cadıları Şiiri - Zeynep Er

Duvarlarda yankı, sessizlik ağır,
Yağmurun gölgesi içimde çağırır.
Bir kapı kapanır, ruhlar uyanır,
Karanlıkta sırlar kanla boyanır.
Anahtar paslı, eller buz gibi,
Zaman donmuş, nefes yarım.
Gölgeler yürür ayak sesleriyle,
Gece çöker, umut mezarıyla.
Bir çığlık sustu, boşluk büyüdü,
Karanlık odada lanet sürüdü.
Sabah doğmaz, ışık görünmez,
Ve gece sonsuz, gölge tükenmez.
Ve ışık kırılır, aynalar susar,
Gökyüzü sırlarla dolup taşar.