Mabed Şiiri - Zeynep Er

Mabed
Daha sancısı dün geçmemiş gibi geçmişin.
Mabedinde toplanmış ilahiler söylerdi, ses duvarlarda zikrederdi yalnızlığı.
Ertelediğin her acının duası için bir sigara yak.
Kaybolduğun çalınmış hayatın içerisinde yangını söndürme, bırak.
Ağaçlar devrilir üzerine,sert kayalara çarparsın yine.
Ölüm kadar uzak olmak sana bilinmezlik; belki var, belki yok sonrası.
Ölüm kadar yakın,yatmak bir kahve tonunun üzerinde.
En çok yeşil yakışır bana.
Saçlarım dalgalanır gecenin rüzgarında.
İlahiler yazın bedenime, buradaydım ben.
Bilsinler buradayım ben.
Yeşilde, kahvede, toprak kokar saçlarım; ilahiler yazın bedenime.