Cennetten Geliyorum Şiiri - Gönül Kütük

Cennetten geliyorum.
Bir kez güldü, orada kaldı ömrüm.
Gülümü koparıp,
Ellerine verdim.

Cennetten geliyorum
Gözlerinden öperken,
İçime çektiğim,
Yemyeşil bir kokuydu.
Çimleri ezmedim sonra,
Gözlerine zarar veriririm korkusuyla.

Cennetten geliyorum.
Ters duruyor burada ağaçlar,
Hangisi Tuğba bilemedim,
Köklerinden veriyor meyvelerini.
Pamuk beyazıydı,
Gördüğüm saçlar,
Kardan değildi akları.
Güneşi yere gömmüşler,
Güneşe muhtaç mı cennet.
Meyve ısırmakla kovulmuyor sevenler,
Günah işlememeyi biliyorlar.

Cennetten geliyorum.
Bir ara sendelerken,
Mavi pullu bir böceğe tutundum.
Tutmasam düşecektim dedim,
Tutmasam cennete düşecektim.
Yoksa ben de bilirdim,
Mavi kanadını ödünç istemek.
Cennetten uçmak değildi niyetim.
Yol ayrımlarında yoktu yeşil tabelalar,
Ben gitmesem de yol bana geliyordu.
Gelmesin istedim,
Çıkışı olmasın cennetin.
Temeli de kalplerde olmalıydı
Zaten evlerin.
İşte şuralara,
Bir dünya cennet koymuşlar,
Dünyaya cenneti,
İçine de aşkı sığdırmışlar.

Cennetten geliyorum.
Gözlerinden tut,
Gözlerine kadar yeşildi her yer.
Oysa hiç sulamadan,
Gözlerindeydi yeşil,
Ben adını bilmiyordum,
İçeri girince anladım.
Cennet miydi gözlerin?

Ziyaretin kısası makbuldür.
Fazla uzatmayalım diyorum,
Cennetimi verin gideyim.