Cengiz Saba Şiirleri - Şair Cengiz Saba

Cengiz Saba

Sessizlik istiyorum
Konuşmayın
Sadece ben konuşayım
Dinleyin
Yaşlarınızı kurutun
Ben ağlayayım

Devamını Oku
Cengiz Saba

Izgarası ol tıkanmayan
Süz yağmurlarını sokakların

Sessizliği ol öncesindeki
Ya da kendisi fırtınaların

Devamını Oku
Cengiz Saba

Ve sonra anladım ki

Meğer derdim benmişim

29.05.2013 / 00:10 / İzmit

Devamını Oku
Cengiz Saba

Bedeni

Görmeye
Duymaya
Düşünmeye
Engelsiz

Devamını Oku
Cengiz Saba

Maviyi seviyordu,kara bir çocukluk serdiler önüne,kirli bir sofra bezi gibi...
Elleri,belkide ellerimsiz buz,gözlerinde yalnızlık yazıyordu okuyabilene...
Loş ışıklı uzun gecelerde,yolculuk yapar geçmişe,hesap sorardı zalimlere...
En sevdiklerine adadı kendini,ruhu öksüz;kalbi anne sütü gibi pürüzsüz...
Başka bir evrende, başka bir dünya kurdu kendine,kah mutlu kah mutsuz...
05.01.2026

Devamını Oku
Cengiz Saba

Özgürlük nedir diye sordu
İçindeki gür sesli hür çocuk
Zehirli küçük sarmaşıkların arasında
Olgun bir başaktı; eğildi
Günün birinde dedi
Yalnız olmadığımı düşünürsem

Devamını Oku
Cengiz Saba

Herkesin içinde, tekti
Bir paket sigara bir şişe şarap
Onun için hayat demekti
Kirli yorganını ve kirli çarşafını gizlemez
İzlediği her filmde döktüğü gözyaşlarını gizlerdi

Devamını Oku
Cengiz Saba

Yine yapamadın yapmaman gerekeni
Malup oldun öfkene
Zafer senin sadece iste
Şimdi git ve özür dile

17,07,2008 / İzmit /Mrkt

Devamını Oku