Siyahlar beyaz
Acılar unutulmuş
Yaşlar kurumuş
Borçlar bitmiş
Ve gülüyor yüzler
Uyanıyorum
Ben gibi biri varmış arkamda
Hiç bir şeyi düşünmüyor
Başım sıkışınca ona koşuyormuşum
Omzunda ağlıyor
Sırtına yaslanıyor
Nasıl olsa o var diyormuşum
Işıkları yanıyor evin
Anahtara değil
Zile gidiyor elim
30.10.2008 / 01:24
İzmit
Sahilde martıları
En güzel aşk filimlerini evde
Hep hayalini kurduğu akvaryumundan balıkları izleyecek
Gizleyip bedenlerini
Beraber ibadet edeceklerdi
Doğdu canını aldıklarım
Öldü,ölümsüz sandıklarım
15.01.2009 / 18:40
İzmit
Fırtına gibi bir çocuktu o
Esrarengiz bir kişiliği
Rahat bir tavrı vardı
Hiç kimseyi incitmezdi, kırmazdı
Ağlamak isterdi ağlayamazdı
Tek bir derdi vardı; aşıktı
Koynunda kadının
Tabağında sıcak yemek
Çarşafın tertemiz
Kucağında bir melek
Düşün, şükret.
Güneşin altında
Mağmanın üstündeyim
Üşüyorum...
26.07.2009 / 19:05 / İzmit
Suskunluğun,başının yerdeliği ve
Ellerinin başka ellerde terlememişliği
Masum bakışların,bakir yüreğin
İsminin her söylenişinin kalbime verdiği yanma etkisi
Hiçbir şeysizliğimin hayalinle her şeye dönüşmesi
İşte bütün mesele bu
İnsan isimlerinden listelerim vardır benim
Yazarım
Kimilerini okuyamam bile bazen, karalamışım öylesine
Kimilerini,hem okurum hem de dokunur yüreğime
Kusarım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!