Cengiz Esgin Şiirleri - Şair Cengiz Esgin

İnanmadığıma göstermem rıza
Dediler ki: bu adam çok arıza
Bilmeyene bildirmeye çalıştım
Diyemem bu düzene alıştım
Çünkü yalakalık düşmandı
Dik duran eğilirken pişmandı

Heyt!
Dizilin ulan karşıma
Bakmazlar gözüme kaşıma
Benim bu sayfalara Başgardiyan
Affetmem ukalalığı bu benim vardiyam
Heyt!

Yokluk ortadan kalkarsa çeneler düşer
İnsan yanılırsa derler ki, şeşer beşer
buna da şükür semerin yükü hayırla şer
Haset artar girerse eve iki, üç maaş
Bir pamuğa bakar en kıymetli naaş
***

Öyle bir gölge ki boyumuzu aşan
Sivilceden ziyade çıbana ulaşan
Tek çaresidir neşterle deşmek
Zalimin zulmüne olur mu susmak
***
Sus diye fısıldar şeytanın dilsizi

Bilmezdim gençlikte neden okuduğumu
İlmek ilmek hayatımı dokuduğumu
Kitapları yedim bitirdim sıra sıra
Taşlamak sevaptır bu ağacı ara sıra

Bu hayat ağacıdır çıkması netametli

Aşk kalbime eriyen demir madeni
Seni görmekti bunun tek nedeni
Bu raylarda giden cennet treni
Aşk yerle bir etsin senin de boyunu
Yanmam içseydim Boğaz suyunu

Bilmezdim gençlikte neden okuduğumu
İlmek ilmek hayatımı dokuduğumu
Kitaplığımı yedim bitirdim sıra sıra
Taşlamak sevaptır bu ağacı ara sıra

Bu hayat ağacıdır çıkması netameli

Hepsi bu yangına odun atan nefer
Sağcısı solcusu aynı gemi, aynı sefer
Aile büyük, geçimsizlik çok şiddetli
Vuruyor, tarihe, anaya, babaya hiddetli

Heder olurken oğlu, kızı, doğmamış evladı

Al şu yıldızlar senin olsun
Diyerek yapıştırsam boynuna
Ben çaycının çırağı Hadi
Yine almaz mısın koynuna
Desem ki, şu vitrinden istediğini seç
Cibelir misin kuyumcu Hasan’a

Rüzgar çıngırak sesi getiriyor uzaktan
Biliyorum ki bu gelen ses tuzaktan
Varıyorum meraklı bir sürü kişiyle
Yılanlar insanla uğraşıyor yani işiyle
Meğerse yılandanmış o çıngırak sesi
Kenarda köşede bir sürü insan kafesi