Edebten yoksun insan, hayâ nedir bilmez ki
Tükürsen de yüzüne, yağmur diye silmez ki
Toplumda yeri yoktur, murdâr bir hayvan gibi
Haysiyetten bî-hâber, doğru yola gelmez ki
Murdâr: Murdar, pis, kirli, iğrenç
Edeb nedir bilmeyenin, edeb derdi olmaz ki
Hayâ denilen duygunun, idrâkine varmaz ki
Ar'lı namuslu insanlar, edeb hayâ bilendir
Edeb hayâ bilmeyenler, haysiyetli olmaz ki
Haysiyetli olmayanlar, edeb hayâ bilmez ki
Dur yolcu ne olur, yanımda otur
Benim de bir kaç söz, diyeceğim var
Bilirim bu yolun sonu uzundur(-hazindir)
Dertten yana benim kısmetim çoktur
Söyle bana yolcu, bu yol biter mi?
Durgun bakan gözlerin, kalpten gelen hisleri
Anlatacak bir lisân, var mı aceb dünyâda?
Solup giden çehrenin, sükût eden sesleri
Anlatacak bir lisân, var mı aceb dünyâda?
Ak düşerken saçlara, sanma feryâd kavuşur
Durgun sular bulanır mı?
Büklüm büklüm dolanır mı?
Uykudaki tüm gölgeler
Tân olmadan uyanır mı?
Dallara bak, yaprağa bak
Başında kar boran, eksik olmayan
Dertleri çilesi, asla dolmayan
Estikçe rüzgârı, hüznü solmayan
Garipler diyârı, dumanlı dağlar
Özgürlük mekânı, her karış yerin
Enginlere dalmışım,
Ufukta gün batarken, çekildi gölgeler birer birer
Akşamın son demi, bitiyor artık
Yine buruk bir duygu, yine kalbimde
Uzaktan bir ses var, inceden ince
Dinlerim hicranla, kendi gönlümce
Gidersen yolların, uzaklarına
Sesime ses veren, yok mudur dersin?
Düşersen nefsinin, tuzaklarına
Elimden bir tutan, yok mudur dersin?
Önce sen, sen ol ki, özün bilesin
Düşkünlere gülenler, kibir tâcirlerdir
Asla güven duyulmaz, gıybet elçileridir
Aklı ipotekliler, nefsin esirleridir
Kem sözlere âşinâ, zulmün bekçileridir
8 Temmuz 2016-Kaletepe
Düşlerin ayazla, donduğu anda
Uykusuz gözlerin, serâbı olmaz
Dillerin çözülüp, döndüğü anda
Çâresiz sözlerin, hesâbı olmaz
Var git gönül var git, gurbet ellere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!