Efeler zeybekle, şahlanır durur
Ses verir dağlara, dizlerin vurur
Yiğitlik şânında, özünde sürûr
Titresin sîneler, titresin efem
Meydanda yiğitler, kükresin efem
Ümmetin tüm yükü, omuzlarında
Mazlûmun hâmisi, maksûdsun efem
Zâferin şifresi, rumuzlarında
Zûlmeti boğ artık, umûtsun efem
Cümle âlem artık, hep sana hayran
Egenin dağları, serindir efem
Denizler vâdiden, derindir efem
Gezdiğin her bir yer, emindir efem
Yiğitlik sendedir, şân’da sendedir
(Damarında asil, kan da sendedir)
Ehl-i iman olanın, dünyâda rahatı yok
Ehl-i dünyâ olana, âhirette kolay yok
Biz kolayı değil de, zor olanı seçeriz
Çünkü Sırat’tan ancak, böyle kolay geçeriz
Ehl-i iman olanın, ihlâs takvası vardır
1.
Ekmeğimiz kutsaldır, gerek yok başka söze
Anlatayım sizlere, buğdayla bir mu’cize
El emeği göz nûru, yansırken bir çift göze
Toprak, hava, su güneş, büyük bir ni’mete eş.
2.
Orman “Yeşil Vatan”ın, canlı bitki örtüsü
Sağlıklı bir yaşamın, oksijenle köprüsü
Yakıp tahrip etmekse, mutluluğun törpüsü
Vatanımız bir cennet, kıymetini bilelim.
Çevremizi katletmek, “ekolojik terör”dür
Ebedî saltanatın, yolu secdeden geçer
Secdede vav olanlar, kendi tahtını seçer
İsm-i celâl nûruyla, Kevser’den şerbet içer
Lâ ilâhe İllâllâh, Muhammed Rasûlallâh.
Namâz kulun mîrâcı, imân kalbin sirâcı
Kim demiş ki yok oluştur, ebedi yurduna göçüş
O aslında bir âlemden, diğerine sessiz göçüş
İster adı ölüm olsun, ister adı vuslat konsun
Gerçek olan bir şey var ki, fânî dünyâdandır göçüş
Fânî: 1-Ölümlü. 2-Muvakkat, geçici.
Edeple yoğrulmuş, nice insanlar
İlmiyle ameli, birlikte yaşar
Vicdân mizânında, tartı yapanlar
Kul hakkı olunca, kılı kırk yarar
Hak ile bâtılı, her dem ayıran
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!