Celil Çınkır Şiirleri - Şair Celil Çınkır

-Prof. Dr. Can Solakoğlu’nun Ardından-

İnanmak mı? çok zor ölümüne! Can
Duyunca herkesten ilk tepki oyyyyy du
Gurur abidemiz, müstesna insan
Can’ımızdı bizim, candan öteydi

Günlerin hükmünü, saate yıkıp
Ay’ıma dokunma, cinayet çıkar!
Dolaylı yollardan ormanı yakıp
Ayı’ma dokunma, cinayet çıkar!

Seçersen başına kör oğlu körü

Dere kenarına kurma çadırı
Sel alır götürür, çok üzülürsün
Çobansız bırakma sakın nahırı
El alır götürür, çok üzülürsün

Çiğ süt emmiş insan, farklı kabile

Toprak hattım ölçemez, yıldırım aşk türünü
Paratoner olsaydım daha kolay anlardım
Anladım ki akımın, yan sanayi ürünü
Gönülsavar olsaydım daha kolay anlardım

Adını bayrak yaptım, sevdamın gönderinde

En güzel meziyeti, vermek için özenle
Ruhundan ruh üflerken, Hak seni uygun görmüş
Cemalinin cemini, tefekkür ettirmeye
Eseri arasında, bak seni uygun görmüş

Gönüller borsasında “sen varsan tavan”, endeks

Sımsıcak gülüşler kondurmak yüze
Düşlerimin hakkı değil mi söyle?
Eller gibi ermek, bahara, yaza
Kışlarımın hakkı değil mi söyle?

Işıyan gözleri sevgiyle sarmak

Aysız gecelerin mehtabı olur
Gülüşü gamzeli yüze bak yüze
Mutluluk kaynağım sesinden gelir
Dert gelmez görene, göze bak göze

Herkesten farklıdır, dünya güzeli

Vicdanına danış Allah aşkına
Gelmek istedin de, gelme mi dedim?
Gönül sarayıma edip iltica
Kalmak istedin de kalma mı dedim?

Cehennem ömrüme kurarken merkez

Başlayınca felek reste
Ağlatınca gurbet usta
Aynalardan koyar posta
Kırlar bir gün, kırlar bir gün

Genlerin bene mirası

Tababetin çare bulamadığı
Dert yükünün liste başı yalnızlık
İnsanın başından salamadığı
Canavarın azı dişi yalnızlık

Muhatap olurken keder testine