Sen belki beni unutup
Kurtuldun aşk acısından
Bense yıllardır bir dakika bile
Rahat nefes alamadım
yüreğimin dinmeyen sızısından
Uzun yıllar sonra;
Bu gün haberini aldım.
Evli imişsin, Mutlu imişsin,
İyide bir mevkiniz varmış.
Mutlu bir yuva, birde çocuğun.
Sende mutlu değilmişsin,
Hep ağlamış gülmemişsin.
Ayrılığın acısını,
Mevlam kimseye vermesin.
Kor ateşlerde kavrulduk,
Çıktım bir dağın başına,
Başımı koydum taşına.
Anlattım cümle derdimi,
Dağın kurduna kuşuna.
Kurt ağladı, kuş ağladı,
Zamansız karşıma çıktın,
Ben sana,sen bana baktın.
Mazide kalan sevdamın,
Küllerinden ateş yaktın...
Sen anlattın ben ağladım.
Bizi tüp kuyruğundan,
Tüpcü Fikret kurtardı.
Sen bilmezsin bunları,
Ne günlerimiz vardı.
Bırak sen onu bunu,
Canımdan çok severim,
Uğrunda kan veririm,
Canım, kanım, her şeyim,
Türkiye’m, memleketim.
Bölemez kimse seni,
Ahu gibi bakışına vuruldum,
Yitirdim aklımı bir deli oldum.
Özenmiş yaratmış seni yaradan,
Boncuk, boncuk gözlerinde kayboldum.
Ne Almanya,ne İsveç, ne Fransa,
Gözümde yok her yanı altın olsa.
Hasretim dönüştü kedere, yasa.
Tut elimden götür beni Sivas'a...
Gurbetin her yeri mahpus dan beter,
Sanma evrende güneşsin,
Sanma ki dünyada teksin.
Senden nice güzeller var,
Artık umrumda değilsin...
Ister, dilin af dilesin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!