Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Camiler de bizim cem evleri de
Allah'a zikir edilir her ikisinde de
Ayrılık yoktur bizde dünde bugünde
Bozukluk ayrım yapanların sütünde

Seviyor, sevmiyor diye;
Akasya yapraklarından,
İskambil kağıtlarından,
Fal tutan çocuklardık biz.

Burnuna hızma takmış,
Ne de güzel yakışmış.
Seni doğuran ana
Şeker katmış, bal katmış.

Hemşo hemşo can hemşo,

Burnuna hızma takmış,
Ne de güzel yakışmış.
Seni doğuran ana
Şeker katmış, bal katmış.

Hemşo hemşo can hemşo,

Oysa sen;

Soluduğum nefesimdin.
Baş koyduğum meselemdin.
Seni nasıl unuturum?
Sen canımdanda öteydin...

Gideceğim ama;
Sen bensiz asla mutlu olamayacaksın.
Kalbimi kırıp, paramparça ettiğin için,
Çekip gideceğim buralardan.

Ben gidince sen;

Bazen bir kelime
bir ömür taşır içinde.

Bazen bir dize
suskun bir kalbin sesi olur.

Sivas'ta Madımak yanarken
Ateşler utandı yaktığından.
Başbağlar'da masum vurulurken,
Kurşunlar utandı vurduğundan.

Kardeşi kardeşe bileyen cellât,

Saçlarını okşamaya,
Kıyıp da gitmezdi elim.
Ürkek mahzun bakışına.
Dayanamazdı yüreğim.

Ne yapsam neler etsem de

Şiir bilmezdim sen şair ettin,
Küfür bilmezdim sen rezil ettin,
Hayatı bana sen zehir ettin,
Kısacası sen çok ayıp ettin...

Celal Özdemir