Seviyor, sevmiyor diye;
Akasya yapraklarından,
İskambil kağıtlarından,
Fal tutan çocuklardık biz.
Burnuna hızma takmış,
Ne de güzel yakışmış.
Seni doğuran ana
Şeker katmış, bal katmış.
Hemşo hemşo can hemşo,
Burnuna hızma takmış,
Ne de güzel yakışmış.
Seni doğuran ana
Şeker katmış, bal katmış.
Hemşo hemşo can hemşo,
Oysa sen;
Soluduğum nefesimdin.
Baş koyduğum meselemdin.
Seni nasıl unuturum?
Sen canımdanda öteydin...
Gideceğim ama;
Sen bensiz asla mutlu olamayacaksın.
Kalbimi kırıp, paramparça ettiğin için,
Çekip gideceğim buralardan.
Ben gidince sen;
Sivas’ta Madımak yanarken
Ateşler utandı yaktığından
Başbağlar da masum vurulurken
Kurşunlar utandı vurduğundan
Kardeşi kardeşe bileyen cellat
Saçlarını okşamaya,
Kıyıp da gitmezdi elim.
Ürkek mahzun bakışına.
Dayanamazdı yüreğim.
Ne yapsam neler etsem de
Şiir bilmezdim sen şair ettin,
Küfür bilmezdim sen rezil ettin,
Hayatı bana sen zehir ettin,
Kısacası sen çok ayıp ettin...
Celal Özdemir
Ben dertlerim bitti sandım,
Meğer yeni başlıyormuş.
Kim ne dediyse inandım,
Herkes yalan söylüyormuş.
Güvenecek kul kalmamış,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!