Gök de kara bulutlar
Zulüm bu ayrılıklar
Sen gideli karardı
Yüreğim'de umutlar
Hem derdime derman'sın
Gökte güneş varken yıldız mı parlar
Yar geceme doğan senin şavkın dır
Mecrası olmayan sular mı çağlar
Yarim gönül mecra'm senin aşkındır
Şu yas konağında bir tek sevincim
Gönlüm narda,elim darda dır yine,
Muhanete minnet, etmedim, etmem.
Dostlardan el ayak çekildi yine,
Çağrılmayan yere,gitmedim,gitmem.
Gurbet eylediler,yurdumu bana.
Öyle muhtacım ki sevdiğim sana
İlk göz ağrım sensin son yarim sensin
Sen benden gideli küsüm cihana
Tek muradım sensin son çarem sensin
Sensizliğin zindan eyler sarayı
Gönlümün baharı soldu
Bir tek sen solmadın gülüm
Akan göz yaşım sel doldu
Bunu sen bilmedin gülüm
Kış oldu ömrüm baharı
Güzel kimmiş bana sorma,
Gönlüne sor ,gönlüne sor.
Aşk ne diye akıl yorma,
Gönlüne sor,gönlüne sor.
Neden dalıp gittiği mi,
Sahibine kul misali
Bağlanma dur deli gönül
Gülün bir adı da çile
Sen çile dur deli gönül
Gönül gönül şaşkın gönül
Gönül çerağın yandıran,
Söndüren aşktır insanı.
Bahtiyar edip güldüren,
Ağlatan aşktır insanı.
Güller açtırıp solduran,
Tutsaktır bağlıdır elim
İş yok gönülden azade
Lal olur tutulur dilim
Söz yok gönülden azade
Uçan kuşlar uçmaz olur
Ölmeyecek olan nedir dünya da
Ten ölür ölümsüz nesne gönüldür
Aşk ile yürünen hakkın yolunda
Yorulmaz kocamaz nesne gönüldür
Yaşamdır dünyanın en kutsal işi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!