Cehennemimsin Şiiri - Suzi Ayyıldız

Sen, benim en büyük çaresizliğimsin.
Edilmemiş duam, imkânsız rüyamsın.
Ahım, belki ahvalim; gidilmeyen limanım…
Sığınamadığım korunağım, evvelim, ahirim…
Hem cennetim, hem de cehennemimsin.

Ne adını silebildim duamdan,
Ne de indirebildim seni kalbimdeki tahtından.
Bir yanım seni hâlâ cennet sanarken,
Diğer yanım her gece cehennemini ezberliyor.

bil ki,
Kendimden kaçarken sığındım sana.
Nerden bile bilirdim senin, ruhumdaki en büyük yangındın olacağın
Nerden bilirdim Benim en büyük yıkımım olacağını;
Beni kabirsiz mezara koyacağını üstüme toprak atacağını ve Azrailim olacağını.

Şimdi ne ahımsın , ne de sitemim…
Bütün öfkem,
Bütün kızgınlığım kendime;
Şu aciz yüreğime,
Adını zikreden dilime,
Seni bekleyen gözlerime,
Cüzzam gibi sevdana kapılan kalbime,
Kaçan uykularıma kara gecelerime
Ve olur olmaz yerde aklıma düşen hayalinedir…

Bilesin ki:
Bir derdim var idi seni sevmeden evveli;
Şimdi, yüz bin derdim oldu seni sevdim seveli.
Yüreğim sana aktından beri,bütün vahalarım çöl oldu sanki.

Ve ben,
Öfkeler savuruyorum şimdi kalbime,
Tufanlar gönderiyorum gözlerime;
Kirpiklerimde asıyorum seni yine,her gece
Dinmiyor öfkem kendime.
Dinmiyor kırgınlığım kendime , dinmiyor işte...

Bu cehennemde bile
Adın hâlâ sesimde alev alıyorsa.
Ve her küle karışan nefesim seni çağırıyorsa,
Ve sana dair her şey içimi yakıyorsa.
Kendimi affedemem dendir

Ve ben… Bir gün gelir, bir gün gelirde affedersem,
Önce kendimi, sonra seni…
Cennetim ol,
Cehennemim olma emi…
Yoksa yakarım ...
hem dünü...
hem bu günü...
hemde geleçeği...
Yakarım bizi...

Seni affetsem bile ,kendimi affetmeyeceğim.
Ben bu dünyadan ,kendime düşman,
sana kırgın gideceğim .