(Çegil:Erzincan'da, kayısı ve üzümleri kurutmak için kullanılan, taşlarla örülü gölgeliği hiç olmayan küçük tepecik)
Taşlarla örülü bu yumağın sahibiyim ben
Adım çegil.
Her yağmur yağdıkça
üstümü çiğneyen ayaklarıyla
Kine boğar bulutları elleriyle sevdiğim
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Gövdesini yosun sarmış dostlarımdan olsa gerek,
Güneşi esirgeyen gölgeliğim hiç olmadı benim.
olur be hasanım oda olur .... güzel bir şiirdi yüreğine sağlık... selam ve sevgiler..........
*************************************
TEBRiKLER
YÜREGiNiZE SAGLIK
SELAMLAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta