eğri bir demirin sakallarına tutunup
atılmış ve itilmiş bir pas kusarak
yığınların arasında kendimi arıyorum.
yükü bensiz bir at arabası çalıyor kapımı
birden içimden esmer bir çerçi geçiyor
ben evimin en kara taraflarına koşuyorum…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta