(Çegil:Erzincan'da, kayısı ve üzümleri kurutmak için kullanılan, taşlarla örülü gölgeliği hiç olmayan küçük tepecik)
Taşlarla örülü bu yumağın sahibiyim ben
Adım çegil.
Her yağmur yağdıkça
üstümü çiğneyen ayaklarıyla
Kine boğar bulutları elleriyle sevdiğim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Gövdesini yosun sarmış dostlarımdan olsa gerek,
Güneşi esirgeyen gölgeliğim hiç olmadı benim.
olur be hasanım oda olur .... güzel bir şiirdi yüreğine sağlık... selam ve sevgiler..........
*************************************
TEBRiKLER
YÜREGiNiZE SAGLIK
SELAMLAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta