"çayın Arkasındayım" Dedi...

"Neredesin?" diye sordum,
Fotoğrafın düştü bana.
"Çayın arkasındayım." dedin,
Gülüş düştü fincana.

Çayın ardı perde değil,
Saklanmaya yer mi olur?
Bir gönül görünmek ister,
Dumanla gizlenir mi olur?

Çayın ardı yol değil,
Saklanacak kol değil.
Bir fincana sığdıysan,
Bu iş bana kolay değil.

Dedim: "Şeker sen misin,
Yoksa kaşık mı sırdaşın?"
Güldün: "Bir yudum yaklaş da,
Belki bulursun adresim."

Belli çay bahaneymiş,
Muhabbetin demiymiş.
Fincan değil gizleyen,
Nazın ince teliymiş.

Çay dumanı perde olmuş,
Bakışına yâr olmuş.
Fincan değil saklayan,
Gönlün bana dar olmuş.

Şeker oldun erimedin,
Kaşık oldun dönemedin.
Bir fotoğrafa sığınıp,
Yüzünü de göstermedin.

Dedim: "Çay biter elbet,
Duman göğe uçar gider."
Gülüp dedin: "Sabredenin,
Kısmetine yüz güler."

Çay biter de fincan kalır,
Muhabbetten nişan kalır.
Çayın ardına gizlenme,
Gülüşünden iz kalır.