Canım Muhammed Şiiri - Uğur Şemen

Mekke ufkunda doğan o nurlu güneş,
Cihan karanlıktı, gelmedi bir eş,
Aşkınla tutuştu özümde ateş,
Şefaat kıl bize canım Muhammed.

Güller hasret kaldı mübarek yüze,
Ahlakın nûrdur hep gecemize, gündümüze
Sen rehber olursun her an bize,
Yoluna kurbanım canım Muhammed.

Yetimlikle büyüdün, çileler çektin,
Kalplerin çölüne muhabbet ektin,
Adalet tahtında sen en yüksektin,
Gönüller sultanı canım Muhammed.

Miraca yükseldin ulu katına,
Ümmetin döküldü dert feryadına,
Kurban olayım ben senin adına,
Aleme rahmetsin canım Muhammed.

Mizan kurulunca, sorulunca çağ,
Eriyecek o gün her bir ulu dağ,
Seninle yeşerir kuruyan bu bağ,
Sığınağım sensin canım Muhammed.

Yeşil kubbe altı nur ile doldu,
Seni seven kullar Hakk'ı da buldu,
Aşkına düşenler sarardı, soldu,
Hasretin içimde canım Muhammed.

Uğur der ki ömrüm fani bir hanmış,
Senden uzak kalan ateşte yanmış,
Dilim her nefeste adını anmış,
Gönlümün dermanı canım Muhammed.