Canik Dağları Şiiri - İbrahim Coşar

Sessizce durmayın, ses verin bana
Önümde sıralı Canik dağları
Kirpiğimin nemi kurumaz oldu
Derdini soralı Canik dağları

Hiç eksilmez doruğunda dumanı
Rüzgârında duyuluyor âmânı
Yâre hasret geçer bütün zamanı
Gurbete varalı Canik dağları

Bulutlar haline ağlayıp durur
Gözyaşın sel olmuş çağlayıp durur
Hasret yüreğini dağlayıp durur
Ey kalbi yaralı Canik dağları

Senin de boynunda çangalın mı var
Kalbini kanatan çengelin mi var
Vuslata aşılmaz engelin mi var
Ey bahtı karalı Canik dağları

Demek böyle bizde alınyazısı
Gurbet elde meler olmuş kuzusu
Hasretinden doğan gönül sızısı
Kalbine vuralı Canik dağları

Gözyaşınla Çarşamba’yı sel alır
Coşari’nin eli böğründe kalır
Aşk yangısı ağladıkça çoğalır
Ağlatma maralı Canik dağları

06.06.2012/ Samsun