Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Nerede üzerine titrediğimiz sevgiler,
Saygıyla baktığımız yüzler,
Sevginin de bir asaleti vardı,
Şimdi hepsi tarih olarak kaldı.

Gül sundu yüreğime,
Başıma taç ettim,
Yüreğim,
Bayram yerimiydi,
Yangın yeri mi
Bilemedim.

Mayıs fısıltıları kulağıma gelen
Bana demet demet umut vadeden
Kış soğuğunda üşüyen ellerimi
Nisan yağmurlarıyla ıslanan bedenimi
Müjdeler var takvim yapraklarında
Güneş ısıtacak yüreğimi

Her gördüğümde aşık olmak,
İlk görüyormuşcasına gözlerimi kamaştırmak,
Sen nasıl bir şahesersin,
Aynı renk ve karelerde kalarak,
Ömrü uzar insanın seninle başbaşa yaşayarak.

Beklemediğimdiniz,davetsizce geldiniz,
Yüreğime misafir,oldunuz sessizce siz,
Bahar mevsimindeydim,dallarım çiçek açtı,
Bu sevdâda gönlümün, günahı var mı sizce?

En çok hangi hediye sizi sevindirir dedi,
Kitap dedim,
Hissettiğiniz yıllar dedi,
Altmışdokuzlu yıllar dedim.
Hangi tip evde yaşamayı istersiniz dedi,
Yalı dedim.

Sen cevabı alınmamış sorusun,
Sorgusuz sualsiz,
Askıya alınan,
İşlenmemiş konusun,
Anafikri belli olmayan kabusumsun,
Yıldırım gibi düşenim,

Sevdam yaralı yüreğim yağmur bulutu,
Yağsam sel yağmasam kuraklık,
Sevgim soluyor sensiz ağlıyor,
Senden sonra sana gelemiyor.

Bu kaçıncı ölüşler
Niçin niçin tekrar dirilişler
Anlamsızlaşmışsa yaşamak
Gülümser mi gamzeler.
Yara bere almışsa yürek
Konuşmak istemez harfler.

Kalbi kırıp döküp giderken,
Halin nedir diye sormazken,
Özgürlüğe yelken açarken,
Bir gün anlayacaksın,
Beni bulmak isterken,
Bir gün anlayacaksın,