Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

bir kucak hüzün buluşmasıydı gözleri
yokluğun adı kazılıydı yüzündeki çizgilerde
susmuş lâl olmuştu dil-i
kavrulan yüreğiyle

hiç seni özlemedim
hiç göresim gelmedi
hiç aklımın köşesinden bile geçmedin
hiç dilime düşmedin
hiç umrumda değil
hiç ama hiç !

Bugünlerde tadımız kaçtı , hem de fena kaçtı
boş boş bakan gözler ,
mutsuz yüzler
neşesi çalınmış çocuklarla dolu etrafımız

yemyeşil ormanlar ormanlarımız da kuşlar , sincaplar, tavşanlar , kaplumbağalar , karıncalar ...

İnsan tercihlerini yaşar
kabul etsede etmesede kendi seçimleridir yaşadıkları.
" Yok aslında öyle olsun istememiştim " demek sadece bahanedir.


Ve bahaneler kaçış yoludur. Insanın insandan.!

Huzuru doğallıkta arayan kaç kişi kalmıştık ki
Hep bir yarış hep bir özenti ve bi dünya samimiyetsizlik.


Biz biz olmaktan çıkmıştık.
Mini minicik gözle görülmeyen bir vürüs tokat gibi indi dünyanın suratına ..

Uyandik şükür Elhamdülillah...
Bir avuç hayat karşilar bizi
Bir avuç mutluluk
Bir avuc hüzün
bir avuç özlem
Vardır illa her yürekte bir beklenen .

Yudumla afiyetle sağlıkla
kara sevda çıksın falın da

Her insan bir
Masal..!

Kendi masalında
Kahraman.

Her sabah yürüyüp geçtiğin yolda ayaklarına dolanan kediyi ,
sana durağa kadar arkadaşlık eden can dostun köpeği ,
başının üstünde umutla kanat çırpan minik serçeyi
farket ,
farket ki bir yanımız ölüyken
bir yanımız öğrensin dirilmeyi

" Bir zamanlar "
Diye başlar tüm hayat hikayeleri
Sonra
...

Ya bir tebessüm düşer