Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Dünyaya açtım gözlerimi
Hayata Kollarımı
Sevgiye Kalbimi

Varmısın ? dedim

Bahar yavaş yavaş terk ediyor bizi
Kimler terk etmedi ki
Kimler karışmadı kara toprağa
Kimler yutturmadı ayak tozunu

Insanoğlu bu

ben bir anneme
bir de sana usulca sokuldum
gözyaşlarım sa
çoraklaşmış kalbine
hediye !

Zaman su gibi akıp geçiyor
kim imiz bu akış da çırpınıyor kulaç atmak yerine
kim imiz coşkusuna kapılıp dökülüyor
bakmadan düştüğü yere
düşüşler can yakıyor
ruhumuz hep yara bere !

Bugün bile yarım yamalak yaşananların izini arar dururuz
Ömür sanki aramaktan ibaret .!

Hatırlıyorum da ; Bir parmakla küser
( isaret parmağımızın üstüne binen orta parmak )
bir gülücükle barışırdık , sarılmayla ısınırdı içimiz

Bugün 15 Şubat , sevmeyi bıraktık mı ?
Elbette hayır..
Peki bugün çiçek böcek beklemenin günü değil mi ?
Geçti mi ? o dün müydü ?
Elbette hayır .

Ey sevgili ,
Senden daha avantajlı olduğumu söyleyebirim

Çünkü alışığım yalnızlığa ...
daha kundakta başladı yalnızlık hikayem
Anlattırma bana..

Bir türlü toparlayamıyoruz kendimizi
bir yanımız yangın yeri
Bir yanımız kavgalı
Bir yandan sorgu sual
Çıkamıyoruz bu kargaşadan

Ne gönül gözü bıraktın
Ne de dünya gözü bende...!
Seyreyle alemi şimdi
dört gözle..

'' Evladım kimsenin umudunu kırma ''dedi
-Şeyh Edebali


kim dinledi ki o günden bugüne bu sözleri
herkesin dili bir nacak