Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

yüreğimin tüm sokakları seni hatırlatıyor
nereye gidersen  git gölgen düşüyor ayaklarımın  dibine
gözlerime ağlamayı sen öğretmedin ama
sen olmadın dindirende
gözyaşı  batağı armağan  ettin

Züleyha oldum Leyla oldum Şirin oldum
Ne Yusuf'a hayran kaldım ne Mecnun'a ne Ferhat'a
Yusuf 'da sendın Mecnun'da Ferhat'da .

Ben yüreğimin masalını yazdım
İmzam da altında .

Var
gitmek var ..
gidipte dönmemek
gülerken ağlamak ölüyken yaşamak var!

Hepimiz zaman zaman zorluklarla karşılaşırız
kimimiz çabuk pes eder
kimimiz inatla direnir
kazançlar ve kayıplarla geçer ömür
kaybettik sandığımız da bir kazançtır aslında
Neden mi ?

Öğretmen olmak, çocukla çocuk olabilmektir
içimdeki çocukla amma güzel oynadın
Öğretmen olmak, yüreklere dokunabilmektir
bir dokundun pir dokundun

yüreğin içinde ki  hazinedir sevgi
sahip olanda   sunulanda
en zenginidir hayatın


zenginim ~ zenginsin

her köşe başında oynaşır gölgeler
göz kırpan sokak lambaları
aydınlığından utanır..!
cılız bir kadın sesi yerleşir geceye
herkes onu gülüyor sanır
oysa

buğday başağı gibi sapsarı saçlarının ucunda
umutları vardı çocukluğumun
tek açlığı sevgiden yanaydı
bu yüzden hep kırıktı bakışları !

Sözüm meclisten dışarı
aman haaa..


Ağzı bozuk olursa kelâm
şiirin günahı ne

duyduk zilin sesini uyandık yeni güne
yarımız düştü yollara yarımız henüz uykuda
çabalasak da alamadık her istedigimizi
aynı dertden muzdarip çalışanı emeklisi
oysa ,
yaşamak istedik