Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

O benim hiç yaşamadığım çocukluğum
O benim hiç olmayan babam
O benim anamın kokusunu taşıyan
O benim gönlü zenginim
O benim sığındığım liman
O benim atam

Ölü biri
Ölü biri mi ?
Sadece biri
Değil !
Ölü toplum
Ölü !

Ne zaman bir ezan sesi duysam
İçime süzülür gözyaşım
Köklerine ulaşır kalbimin..!
Yüreğimde Yaradanın verdiği sevgiyi sularım
Tıpkı bir fidan gibi..
Inanirim ki

nefesler ısıtmaya yetmez avuç içlerini
içinde bekler ölüm


ölüm üşürmü
üşüdü , titredi gördüm

ölümlü bir kasım sabahı
saat dokuzu beş geçe
𝗔𝗧𝗔𝗠 Dolmabahçe de
gökyüzü gibi mavi gözler kapandı
dünya karardı
koca çınar döktü yapraklarını

olur -a bir gün
binersek senle bisiklete
götür beni
gelincik tarlalarına

hünerli mi hünerli Bbr kalbim var benim
bin parça edilip bir türlü ölmeyen
hani şu dokuz canlı kedi gibi
dediklerinden

binlerce kelimeden sonra
susmak ne büyük
sayabildin mi sustuklarımı ..!

yüreğin bir başka ele
yaktıysa kına
iflah etmez bu dert beni
ömür billah

Gün uykudan uyandı
Bakışlarımda merak
Yüreğimde heyecan
Hayat kıpır kıpır
Hadi sende katıl
Hızlı akıyor zaman